Enkele honderden demonstranten hebben zondagmiddag 11 januari de vrieskou getrotseerd om deel te nemen aan de mars “De Genocide is nog niet voorbij”. De betoging, georganiseerd door de Antwerpse Coalitie voor Palestina, trok van de Bolivarplaats naar het Steenplein. De deelnemers eisen dat het stadsbestuur concrete stappen onderneemt en de banden met Israël verbreekt.
Volgens de lokale politie namen ongeveer driehonderd mensen deel aan de tocht, terwijl de organisatie spreekt van vijfhonderd aanwezigen. De mars is een uitzondering op de wekelijkse acties, die normaal gesproken op maandagavond plaatsvinden. De boodschap blijft echter onveranderd: de oorlog in Gaza moet stoppen en de stad Antwerpen moet kleur bekennen.
Kritiek op stadsbestuur
De actievoerders verwijten het stadsbestuur passiviteit. Ze pleiten voor een strengere controle op wapendoorvoer, het stopzetten van samenwerkingen met Israëlische instellingen en een striktere naleving van het ethisch aankoopbeleid.
"Vanuit het stadsbestuur hebben we nog altijd geen reactie ontvangen", zegt Annemarie Gielen van Pax Christi Vlaanderen. "Ze zeggen alleen maar dat ze als stad niks kunnen doen, wat onjuist is." De betogers vragen zich hardop af waarom de stad "hardnekkig de lijn van Israël blijft volgen", terwijl het internationaal recht volgens hen met de voeten wordt getreden.
Solidariteit over generaties heen
Onder de aanwezigen was een grote diversiteit aan leeftijden te zien, van grootouders tot jonge kinderen. Ondanks temperaturen rond het vriespunt was de strijdbaarheid groot. "Ik heb vier truien aan, ik heb het niet koud", vertelt Khadijah (63). Samen met haar vriendin Imdaad (70) stapt ze mee uit solidariteit met de kinderen in Gaza. "Onze kleinkinderen slapen elke avond in een warm huis, terwijl amper 4.000 kilometer verderop kinderen honger lijden in kapotte tenten", aldus Imdaad.
De jongste deelnemer was de 9-jarige Féline. "Voor de kindjes daar is het veel kouder", zegt ze dapper. Ze is op de hoogte van de situatie via haar leerkrachten zedenleer en islam. Haar moeder, Jo De Reymaeker, sluit zich aan bij de kritiek op de stad: "Ik vind het raar dat de stad niet eens overweegt om haar banden met Israël in vraag te stellen."
Persoonlijk leed
Voor sommige betogers is het conflict pijnlijk persoonlijk. Tawfiq Omar en Hamza Tahar, beiden enkele jaren geleden gevlucht uit Gaza, zijn vaste gezichten op de acties. Tawfiq verloor zijn ouders, twee broers en een zus in de oorlog. "De familieleden die wel nog in leven zijn, lijden honger en staan onder zware stress. Hun huizen zijn kapot", vertelt hij. Ook Hamza leeft in constante angst; zijn vrouw en dochtertje bevinden zich nog steeds in het oorlogsgebied.
Conflict over locatie
De Coalitie voert al sinds 2023 actie. Vorig jaar ontstond er wrijving toen de stad besliste de protesten te verplaatsen van het stadhuis naar het Steenplein. Hoewel de Raad van State de actievoerders inhoudelijk gelijk gaf, bleef het verbod op manifesteren voor het stadhuis via de spoedprocedure van kracht. De wekelijkse acties gaan echter onverminderd door: deze maand wordt er nog gedemonstreerd aan het MAS, Berchem Station en op de Ossenmarkt.
