Het Duitse Instituut voor Arbeidsmarkt- en Beroepsonderzoek (IAB) meldde recentelijk dat een kwart van de migranten (naar schatting 2,6 miljoen) overweegt het land te verlaten. Dit brengt opnieuw de aandacht op de discriminatie en benadeling waarmee buitenlanders in Duitsland te maken hebben.

Fatih Zingal, een advocaat die ook zaken behandelt van benadeelde migranten in Duitsland, vertelde aan Anadolu dat de wens van migranten om opnieuw te migreren een weerspiegeling is van het toenemende racisme in het land.

“Deze mensen willen terugkeren naar een ander Europees land of naar hun thuisland,” zei Zingal, eraan toevoegend dat migranten die in Duitsland aankomen vaak moeite hebben om zich aan te passen aan de Duitse cultuur. Hij benadrukte dat de neiging van de Duitse samenleving om naar binnen gericht te zijn hierin een belangrijke rol speelt.

Zingal legde uit dat immigranten steeds vaker andere Europese landen verkiezen vanwege de sociale structuur. “Degenen die hierheen komen, moeten vooraf goed onderzoek doen; anders kunnen ze teleurgesteld raken. Zelfs hoogopgeleiden besluiten soms na een of twee jaar werken naar een ander land te migreren,” zei hij.

“Ik wil er ook op wijzen dat dit kwart niet beperkt is tot degenen die naar hun vaderland willen terugkeren. Ze kiezen ervoor om vanuit Duitsland naar mediterrane landen zoals Italië en Spanje te gaan, of naar landen zoals Canada en de Verenigde Staten”, aldus Zingal.

Stijgend racisme in Duitsland

Zingal wees erop dat racisme een belangrijke factor is in de wens van migranten om te vertrekken. “De partij Alternative für Deutschland (AfD) nadert de grens van 25 procent. Je voelt dit in elke sociale sfeer in het land: in overheidskantoren, op scholen, in interacties met ambtenaren,” zei hij.

Hij benadrukte dat de houding van Duitse racisten tegenover migranten met de dag negatiever wordt. “Je voelt dit overal, en als een op de vier mensen deze mentaliteit heeft, verbergen ze het niet langer. Ze uiten het openlijk, in lijn met het politieke klimaat. Je voelt het,” zei Zingal.

Zingal stelde dat Duitsland migranten nodig heeft om in alle sectoren te werken en dat omgekeerde migratie economische druk op het land zou leggen.

Zingal waarschuwde dat immigranten in Duitsland op elk gebied meer moeten worstelen en dat dit een groot probleem voor hen is om zich in het land te vestigen. Hij benadrukte de moeilijkheden waarmee vluchtelingen in het land worden geconfronteerd.

“Voor een vluchteling die in Duitsland aankomt, is het huren van een woning of een auto tien keer moeilijker dan voor een Duitser. Zelfs als ze solliciteren naar hetzelfde salaris en onder dezelfde voorwaarden, moeten deze mensen tien keer meer moeite doen. Ze voelen dit, ook al worden ze niet direct geconfronteerd met racisme. Als iemand die in Duitsland is geboren en getogen, ervaren zelfs degenen die Duits staatsburger zijn geworden hetzelfde. Er is geen verschil”, zei hij.

Zingal, die opmerkte dat Duitsland over het algemeen mensen van alle rassen accepteert ondanks zijn immigratiebeleid dat de voorkeur geeft aan Europeanen, zei: “Als mensen die voor Duitsland zouden kiezen in plaats daarvan voor andere landen kiezen, voornamelijk de VS en het VK, is dat een groot probleem voor de op twee na of op drie na grootste economie ter wereld. Werkgevers klagen dat ze niet genoeg personeel kunnen vinden.”

Problemen met wetshandhaving

Zingal zei dat wetshandhavers zorgvuldiger moeten zijn als het gaat om racistische en discriminerende haatmisdrijven tegen migranten. “De wettelijke bescherming is misschien voldoende, maar of de wet wordt gehandhaafd of niet, of onvoldoende wordt gehandhaafd, is een probleem. Naar mijn mening wordt de wet onvoldoende gehandhaafd,” zei hij.

Hij merkte op dat vluchtelingen niet alleen verbaal, maar ook fysiek geweld ervaren, en benadrukte dat de Duitse overheid de veiligheid van mensen moet garanderen.

Zingal verklaarde ook dat Duitse politici niet genoeg spreken tegen racistische en discriminerende praktijken uit angst om stemmen te verliezen. “Politici hebben een bepaald mechanisme. Je wilt de verkiezingen winnen, en je ziet een groep mensen die 25 procent van het electoraat uitmaakt. Je voelt je gedwongen om te spreken volgens hun wensen, en als je politiek zich daaraan aanpast, is er een probleem,” zei hij.

Hoogopgeleiden overwegen te vertrekken

Uit een onderzoek van het IAB blijkt dat de meerderheid van degenen die overwegen Duitsland te verlaten, hoogopgeleiden zijn. De intentie om het land te verlaten was het hoogst in de sector informatie- en communicatietechnologie met 39 procent, gevolgd door de financiële sector met 30 procent en de gezondheids- en sociale diensten met 28 procent.

Onder degenen die van plan zijn Duitsland, de grootste economie van Europa, te verlaten, bevinden zich niet alleen mensen die voor werk kwamen, maar ook degenen die naar het land migreerden voor onderwijs en familie.