De NOS meldt dat in de afgelopen vijf jaar ten minste twaalf kinderen in Nederland zijn blootgesteld aan langdurige, systematische en opzettelijke marteling. De gevallen kwamen aan het licht via openbaar gemaakte rechterlijke uitspraken. Het werkelijke aantal ligt waarschijnlijk hoger, aangezien niet elke zaak voor de rechter komt of openbaar wordt gemaakt, en er nog lopende procedures zijn.
Het misbruik omvatte slaan, schoppen, wurgen, vastbinden, opsluiting, uithongering en het gedwongen innemen van vernederende stoffen. Ook psychologische terreur kwam veel voor, zoals bedreigingen, kleinering, camerabewaking en het gebruik van vuurwapens.
De slachtoffers waren doorgaans jonger dan 14 jaar; in sommige gevallen duurde het geweld tot wel tien jaar.
Volgens klinisch psycholoog Leony Coppens onderscheidt kindermishandeling zich van gewone kindermishandeling door de opzettelijke uitoefening van macht en de ernst en duur van het geweld. In Nederland is er momenteel weinig kennis, onderzoek en een duidelijke term voor dit fenomeen.
Internationale criteria voor ‘kindermishandeling’
Scholen bleken vaak cruciaal te zijn bij het signaleren van het misbruik. Wanneer kinderen naar school gingen, waren daar bijna altijd signalen zichtbaar. In verschillende gevallen meldden scholen het misbruik bij Veilig Thuis of de huisarts. In vier van de twaalf gevallen hadden ook buren het vermoeden dat kinderen thuis niet veilig waren.
Leraren zijn vaak de eerste volwassenen aan wie kinderen hun hart luchten, maar volgens Coppens hebben zij meer kennis en vaardigheden nodig om signalen van dit extreme misbruik te herkennen. In diverse gevallen waren Jeugdzorg, Veilig Thuis of de Kinderbescherming al ingeschakeld zonder dat het geweld tijdig werd gestopt. Dit gold onder meer voor het pleegmeisje uit Vlaardingen en kinderen in een gezinswoning in Niekerk.
Volgens internationaal onderzoek lopen kinderen die niet bij hun biologische ouders wonen mogelijk een verhoogd risico. Voor het onderzoek heeft de NOS 211 potentieel relevante rechterlijke uitspraken gecategoriseerd en deze vervolgens handmatig beoordeeld op basis van internationale criteria voor ‘kindermishandeling’.
