Volgens The Brussels Times werd in het onderzoek, onder leiding van Morgane Van Belle, onderzoeker aan de Universiteit Gent, gekeken naar de gedragspatronen achter het likken van twee katten aan elkaar.

Van Belle merkte, te beginnen bij haar eigen katten, op dat wanneer haar kat Fabio op een zonnig plekje ging liggen, haar andere kat, Giovanni, hem voortdurend likte. Wanneer Fabio zich ongemakkelijk voelde en wegliep, eiste Giovanni het plekje op.

Analyse van 106 katten

Om te onderzoeken of dit veelvoorkomend gedrag was, analyseerde het team beeldmateriaal van 106 katten die in 53 huishoudens woonden.

Katteneigenaren werd gevraagd de dagelijkse interacties in hun huis vast te leggen; de onderzoekers evalueerden 23 verschillende gedragsindicatoren, waaronder de stand van de oren, lichaamshouding, bewegingen en lichamelijk contact.

Uit het onderzoek bleek dat katten tijdens vriendschappelijke, wederzijdse likinteracties dicht bij elkaar bleven, moeilijk bereikbare plekken zoals het hoofd, de nek en de oren schoonmaakten, en af en toe sliepen of speelden.

Daarentegen leunde de likkende kat tijdens gespannen interacties over de andere heen, terwijl de gelikte kat zijn oren platlegde, over zijn lippen likte, zijn hoofd schudde of probeerde weg te kruipen.

Subtiel conflictoplossing

De onderzoekers concludeerden dat in dergelijke situaties “likgedrag meer wordt gebruikt als een subtiele methode voor conflictoplossing, bedoeld om druk uit te oefenen, dan om zich schoon te maken.”

Van Belle verklaarde dat de bevindingen niet betekenen dat katten agressief zijn, en voegde eraan toe: “Katten hebben zeer subtiele manieren om conflicten op te lossen. Dit toont aan dat het geen agressieve dieren zijn, maar intelligente en flexibele wezens in hun gedrag.”