De serieuze wetenschap moest dat cijfer laten vallen omdat het zo onrealistisch was. Vlaanderen heeft zich nu aangesloten bij de realisten, aangezien Nederland, een expert op het gebied van stikstof modellering, en de Verenigde Naties dit al lang geleden uit hun modellen hadden verwijderd.

Vlaamse boeren hebben reden om zich te verheugen over dit besluit: de gemiddelde hoeveelheid stikstof die neerdaalt, waarvoor de boeren grotendeels verantwoordelijk zijn, is abrupt gedaald van 20,7 naar 18,6 kg per hectare. Dat is ongeveer 10%. Althans in theorie.

Elf bedrijven worden nu getroffen door deze herberekening, tegen 41 voorheen.

Deze bedrijven krijgen nog steeds de kans om hun uitstoot te verlagen, maar ze worden niet langer gedwongen te sluiten. Volgens het kabinet-Brouns zal dit echter een “zeer aanzienlijke” inspanning vergen.

Deze tactiek kan echter grote gevolgen hebben voor verschillende bedrijven. De zogenaamde “impactpercentages” die in het Vlaamse vergunningen beleid worden gehanteerd, komen overeen met essentiële depositiewaarden voor het milieu. Het is mogelijk dat boeren nu meer vrijheid krijgen om hun impact te beheersen, nu deze waarden dalen.

Mede omdat de ‘rode lijst’ was opgesteld op basis van mogelijk verouderde gegevens uit 2015, kreeg deze in landbouwkringen veel kritiek. Op dat moment stonden er 100 bedrijven op de lijst, maar dat aantal daalde al snel tot 41.