Meer dan 65.000 eenoudergezinnen in Brussel lopen een hoog risico op armoede
Veertien procent van de eenoudergezinnen in Brussel kampt met ernstige materiële en sociale achterstand. Zij kunnen zich zeven van de dertien essentiële uitgaven niet meer veroorloven, waaronder huur, verwarming en internettoegang, aldus Belga.
Meer dan 65.000 eenoudergezinnen in Brussel lopen een hoog risico op armoede
Eenoudergezinnen in Brussel kampen met meer sociaaleconomische problemen dan die in Vlaanderen of Wallonië.

Er zijn 67.718 gezinnen met één ouder in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest. Volgens het Brussels Instituut voor Statistiek en Analyse (BISA) bevinden deze gezinnen zich in Brussel in een kwetsbaardere situatie dan in de andere twee gewesten van het land, zo blijkt uit een analyse van de situatie van eenoudergezinnen in België die het instituut woensdag heeft gepubliceerd.

Meer dan 36 procent van de eenoudergezinnen in Brussel heeft een inkomen dat onder de armoedegrens ligt, gedefinieerd als 60 procent van het nationale mediaaninkomen. Bovendien woont 40 procent in een huishouden met een extreem lage arbeidsintensiteit. Dit wijst erop dat de ouder de afgelopen twaalf maanden zeer weinig of helemaal niet heeft gewerkt.

Problemen van eenoudergezinnen

Het alleenstaand ouderschap blijft een realiteit in Brussel, die vooral vrouwen treft. Bijna negentig procent van de alleenstaande ouders is vrouw. Van deze groep heeft 39 procent alleen een diploma lager secundair onderwijs.

Negenenvijftig procent heeft een baan, terwijl eenentwintig procent werkloos is. Veertien procent van de eenoudergezinnen in Brussel kampt met ernstige materiële en sociale achterstand. Zij kunnen zich zeven van de dertien noodzakelijke uitgaven, zoals huur, verwarming of internet, simpelweg niet veroorloven.

Eenoudergezinnen in Brussel kampen met grotere sociaal-economische uitdagingen dan die in Vlaanderen of Wallonië. Zo is de kans dat ze een eigen woning bezitten bijvoorbeeld kleiner. Hun mediaaninkomen ligt lager, waardoor ze een groter risico lopen op armoede of sociale uitsluiting.

Ten slotte is het percentage alleenstaande ouders dat afkomstig is van buiten de Europese Unie aanzienlijk kleiner in Vlaanderen en Wallonië.