KLIMAAT
2 min lezen
Rijke landen opgeroepen om klimaatfinanciering op te voeren volgens principe ‘de vervuiler betaalt’
Tijdens de VN-klimaatconferentie in Antalya waarschuwden milieu-ngo’s donderdag dat het evenement op een mislukking zou kunnen uitlopen als rijke landen geen extra toezeggingen doen. Met name de EU heeft felle publieke kritiek gekregen.
Rijke landen opgeroepen om klimaatfinanciering op te voeren volgens principe ‘de vervuiler betaalt’
Milieuactivisten houden een demonstratie in Antalya terwijl de COP31-top voortduurt. / Reuters / Reuters (Wire)
 

Geconfronteerd met een groeiend financieringstekort hebben ontwikkelingslanden tegen 2035 jaarlijks 305 miljard dollar aan aanpassingsfinanciering nodig. De vice-minister van Financiën van Laos roept op tot meer wereldwijde steun en technische capaciteit om armere landen te helpen toegang te krijgen tot deze middelen.

Ontwikkelingslanden zetten het principe “de vervuiler betaalt” in de schijnwerpers tijdens de onderhandelingen op de 31e VN-klimaatconferentie (COP31) in Antalya, nu de top zijn einde nadert.

De afgevaardigden debatteren over hoe de overgang van fossiele brandstoffen naar schone energie kan worden versneld en hoe de kosten eerlijk kunnen worden verdeeld. Terwijl geïndustrialiseerde landen hun economieën op fossiele brandstoffen hebben gebouwd en nu hun investeringen in schone energie opvoeren, blijven ontwikkelingslanden worstelen om kapitaal te verkrijgen.

“De vervuiler betaalt”

Ontwikkelingslanden zullen tegen 2035 jaarlijks ongeveer 305 miljard dollar aan aanpassingsfinanciering nodig hebben, maar volgens het Milieuprogramma van de VN bedroeg de wereldwijde publieke financiering voor aanpassing in 2024 slechts ongeveer 30 miljard dollar.

Het principe “de vervuiler betaalt” schrijft voor dat landen die historisch gezien verantwoordelijk zijn voor het grootste deel van de uitstoot van broeikasgassen, landen met beperkte middelen financieel moeten ondersteunen.

Artikel 9 van de Overeenkomst van Parijs onderstreept deze verantwoordelijkheid en verplicht ontwikkelde landen om klimaatfinanciering te verstrekken aan ontwikkelingslanden, zowel voor emissiereductie als voor aanpassing.

Het financieren van de groene transitie vereist het moderniseren van elektriciteitsnetten, het vergroten van de toegang tot schone technologie, het bouwen van veerkrachtige infrastructuur en het beschermen van kwetsbare gemeenschappen. Landen met een hoge schuldenlast hebben echter behoefte aan subsidies en concessionele financiering in plaats van commerciële leningen.

Externe schokken en macro-economische instabiliteit

Sitthiroth Rasphone, de Laotiaanse vice-minister van Financiën, vertelde Anadolu dat de wereldwijde financiële steun moet worden uitgebreid om ontwikkelingslanden te helpen hun klimaatdoelstellingen te halen.

Rasphone verklaarde dat veel ontwikkelingslanden en minst ontwikkelde landen te maken hebben met externe schokken en macro-economische instabiliteit, waardoor ze sterkere institutionele en technische capaciteit nodig hebben om toegang te krijgen tot wereldwijde fondsen.

Hij voegde eraan toe dat Laos groene financiering heeft geïntegreerd in zijn tienjarige nationale strategie om een centraal platform op te zetten dat de toegang tot wereldwijde financiering moet vergemakkelijken.